عمومی

تروما چیست و چگونه کنترل می‌شود؟

تروما چیست و چگونه بر ما تأثیر می گذارد و چگونه می توانیم به طور مؤثر با آن مقابله کنیم؟

به گزارش مخبران، فرحید او نوشت: «حدود ساعت 1:45 بامداد پنجشنبه در ژوئن. خوب به یاد دارم که از خواب بیدار شدم و ملافه ها را محکم نگه داشتم. همه چیز اطرافم می لرزد. من گیج شدم. نمی دانستم چه خبر است. اول فکر کردم دارم کابوس زلزله می بینم. تنها چیزی که می دانم این است که با وحشت از خواب بیدار شدم و ناگهان صدای جیغ و داد و صدای آژیر را از دور شنیدم. آنجا بود که متوجه شدم اتفاق بدی افتاده است. از پنجره پشتی اتاق خوابم به بیرون نگاه کردم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است، اما همه چیز به طور غیرعادی تاریک بود و فقط نورهای ستاره مانند در مه صبحگاهی چشمک می زدند. وقتی جایم را پیدا کردم و از سلامت اعضای خانواده‌ام مطمئن شدم، بیرون رفتم تا ببینم با لباس‌ها چه اتفاقی افتاده است.

هوا هنوز پر از زباله بود و این طرف و آن طرف معلق بود و یادم می آید که همه چیز را لایه نازکی از غبار خاکستری پوشانده بود. به محض پیاده شدن، همسایه ام را دیدم که با حوله در گوشه ای ایستاده است. صورتش رنگ پریده و مات شده بود، پلک نمی زد و دهانش باز بود. از او پرسیدم چه اتفاقی افتاده و او جز ساختمان مقابل چیزی نگفت. برج های Champlain در Surfside فلوریدا واقع شده اند و حداقل نیمی از مجموعه در کل ساختمان فرو ریخته است، در مجموع دوازده طبقه، و ساختمان در طول روز شلوغ بود.

همانجا ایستادم و به دهانم خیره شدم. وقتی قلبم از درون می تپید. من در این فکر بودم که چه زندگی هایی از دست رفت و چه فاجعه ای برای ما رخ داد.

من شخصاً هیچ یک از قربانیان آن ساختمان را نمی شناختم، اما هرگز فراموش نمی کنم که چه تعداد از آنها در حال استراحت در بالکن خود دیده شدند. از آنجا منظره دریا به خصوص در شب و زیر نور مهتاب باید دیدنی باشد. متأسفانه، تنها منظره ای که در آن صبح باقی مانده، تپه کثیف نزدیک دریا است.

بعداً تیم‌های جستجو و نجات از سراسر منطقه با حمل جرثقیل، کاوشگر، پهپاد و سگ در محل حاضر شدند و به جستجوی نشانه‌هایی از حیات پرداختند. رئیس جمهور ایالات متحده نیز برای حمایت از خانواده قربانیان و کارکنان کمک های اولیه که برای نجات جان قربانیان تلاش خستگی ناپذیری کردند، به صحنه آمد. اما در نهایت با وجود این همه تلاش و جسارت، بقیه آنها هرگز پیدا نشدند. اگرچه دردی که دارم به اندازه خانواده قربانیان نیست، اما عمیقاً آن را در خودم احساس می‌کنم، زیرا پس از آن فاجعه همچنان احساس اضطراب و اندوه عمیقی دارم.

تروما چیست؟

تروما یا تروما تجربه غم و اندوه است. تقریباً همه ما مطمئناً یک یا چند رویداد آسیب زا مانند مرگ را در طول زندگی خود تجربه خواهیم کرد. با تمام شگفتی های زندگی، می توان گفت که آسیب های روانی بخشی از تجربه ما انسان هاست. در واقع، تخمین زده می شود که 70 درصد از کل بزرگسالان حداقل یک رویداد آسیب زا را در طول زندگی خود تجربه کنند.

هر نوع حادثه آسیب زا می تواند باعث آسیب روحی شود. از جمله سوء استفاده عاطفی، خشونت، بلایای طبیعی و حوادث. با این حال، اساساً دو نوع تروما وجود دارد:

نوع 1: حادثه مشابه آسیب روانی ناشی از بلایای طبیعی مانند تصادف رانندگی یا زلزله.

نوع 2: یک رویداد طولانی و اغلب آسیب زا، مانند سوء استفاده عاطفی از یک قلدر در مدرسه که به طور مکرر تکرار می شود.

آسیب های عاطفی، مانند بسیاری از آسیب های بدنی، شامل آسیب می شود اما لزوما وجود ندارد. در واقع علائم آسیب عاطفی و روانی ممکن است عاطفی و جسمی باشد.

شایع ترین علائم عاطفی اختلال روانی عبارتند از: بیهوشی، عصبانیت، اضطراب، احساس گناه، غمگینی، سردرگمی، سرخوردگی و شرم.

علائم فیزیکی شایع اختلال روانی عبارتند از: خستگی، تمرکز پایین، بی اشتهایی، پرخوری، بی خوابی، پرخوابی و فشار خون بالا.

اگرچه اکثر مردم حداقل یک رویداد آسیب زا را در طول زندگی خود تجربه می کنند، اما همه افراد در نتیجه تجربه یک رویداد آسیب زا آسیب روانی یا آسیب زا را تجربه نمی کنند. با این حال، این احتمالاً شایع ترین اختلال تروماتیک شناخته شده، PTSD یا اختلال استرس پس از سانحه است. این اختلال در اثر قرار گرفتن در معرض یا تهدید به مرگ واقعی، آسیب جدی یا خشونت جنسی ایجاد می شود، همانطور که توسط فردی که مستقیماً رنج برده است یا در واقع بیمار است، مشهود است. سپس در اثر آن حادثه آسیب زا، فرد خاطرات و خاطرات مکرر، غیرارادی و آزاردهنده ای را تجربه می کند.

بسیاری از افراد مبتلا به PTSD برای ایجاد روابط نزدیک تلاش می کنند و اغلب از موقعیت هایی که آنها را به یاد یک رویداد آسیب زا می اندازد اجتناب می کنند. برخی از علائم رایج PTSD عبارتند از تحریک پذیری (تحریک پذیری و نوسانات خلقی)، ناهمواری، واکنش های اغراق آمیز، بی خوابی، و رفتارهای خود تخریبی، از جمله خشونت، خودکشی و اعتیاد.

ما نمی‌گوییم که باید فوراً خود را برای تجربه آسیب‌زای قریب‌الوقوع آماده کنید، اما ابزارهایی برای مقابله مؤثر با چنین رویدادی دارید. به همین منظور در ادامه این مقاله شما را با 5 روش موثر برای رهایی از استرس ناشی از حوادث آسیب زا آشنا می کنیم.

ابراز وجود

برای برخی، شنیدن و به اشتراک گذاشتن تجربه غم انگیزشان آرامش بخش است و نوشتن این مقاله برای من راهی سالم برای بیان سازنده احساساتم است.

هنوز برای من سخت است که در مورد آن بدون تجدید نظر در بخش هایی از آن تراژدی صحبت کنم. با وجود این، من می توانم در مورد آن با ناراحتی عاطفی نسبتا کمی بنویسم. من قویاً معتقدم که نوشتن به من کمک کرده است تا دنیا را از منظری عینی‌تر و خودمحورتر ببینم و نوشتن در مورد احساسات و خاطرات برای کسانی که رویدادهای آسیب زا را پشت سر گذاشته‌اند مؤثر است.

با این حال، اگر وقت یا حوصله نوشتن درباره اتفاقات تلخی که تجربه کرده اید را ندارید، می توانید با کمک هنر احساسات خود را بیان کنید. گاهی یک عکس به اندازه هزار کلمه می ارزد.

مشاوره

درد عاطفی یک رویداد آسیب زا هرگز به طور کامل التیام نمی یابد. بنابراین علاوه بر ابراز وجود، مشاوره راه دیگری برای مقابله با این آسیب است. یک درمانگر آموزش دیده می تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را با سرعت قابل کنترل هیجانی پردازش کنید.

مشاوره این پتانسیل را دارد که به شما کمک کند راهی مطمئن برای خروج از خاطرات تلخ بیابید و با راهنمایی حرفه ای انجام می شود تا شما را در مسیر درست نگه دارد. حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و بازسازی یا EMDR یک روند بالینی بسیار پذیرفته شده برای درمان بیماران ترومایی است.

هنگامی که فرد یک رویداد آسیب زا را تجربه کرد، درمان مغز را درگیر می کند تا افکار، احساسات و تصاویر را آزاد کند و روان درمانی EMDR مسیرهای روانی ایجاد می کند که به طور موثر عوامل مزاحم را با حداقل اختلال عاطفی آزاد می کند.

مراقبه

ممکن است چشم و گوش شما قبل از بلوغ باز نباشد. ممکن است از آرامش محروم شوید. در هر شرایطی که هستید، من معتقدم که خودکنترلی شما در دستان شماست، دروازه ای به احساسات شما.

مدیتیشن به شما کمک می کند تا با اعماق درون خود ارتباط برقرار کنید تا بتوانید آرامش درونی بیشتری را تجربه کنید و روح خود را تغذیه کنید تا از خود در برابر نیروهای منفی محافظت کنید. مدیتیشن، همراه با سایر مداخلات مکمل غیردارویی، نشان داده شده است که به طور قابل توجهی علائم شدید PTSD تجربه شده توسط سربازان پس از جنگ را کاهش می دهد.

پس تمام وسایل الکترونیکی را خاموش کنید! (نترسید، شما قادر به انجام این کار خواهید بود.) برای درمان روح و روان خود آماده باشید و برای چند لحظه به سلامت روان خود اهمیت ندهید.

یک مکان آرام و امن برای شروع پیدا کنید، شاید در کف اتاق خواب و شاید جایی نزدیک پنجره. کفش های خود را درآورید، با آرامش روی هر چهار پا بنشینید، سپس به آرامی دست های خود را روی ران های خود قرار دهید و چشمان خود را ببندید. چند نفس عمیق بکشید و شروع به خاموش کردن ذهن خودآگاه خود کنید و در عین حال قدرت شفابخش آرامشی را که در آن لحظه شما را احاطه کرده است در آغوش بگیرید. تا زمانی که دوست دارید در این موقعیت باشید!

ورزش ها

ورزش منظم استرس ناشی از ضربه را کاهش می دهد. چگونه؟ با افزایش تولید اندورفین، انتقال دهنده های عصبی در مغز به تنظیم خلق و خو کمک می کنند. علاوه بر این، ورزش هوازی گردش خون را بهبود می بخشد، که برای دستیابی به سطح مطلوب سلامت ضروری است، زیرا جریان خون و اکسیژن کافی را به تمام اندام های بدن می رساند. در نتیجه قلب را سالم نگه می دارد و ذهن را هوشیار می کند تا بتوانید احساسات خود را با وضوح بیشتری پردازش کنید.

ورزش با تقویت بدن و کاهش وزن اضافی بدن را تقویت می کند که پادزهری قدرتمند برای علائم ضربه است.

رابطه

ترک یکی از شایع ترین علائم تروما است. در بسیاری از موارد، کسانی که رویدادهای آسیب زا را تجربه کرده اند، برای جلوگیری از آسیب های اضافی، از دیگران کناره گیری می کنند. با این حال، از آنجایی که انسان ها اساسا موجوداتی اجتماعی هستند، ناخواسته با عقب نشینی از همتایان خود، فرصت یک زندگی کامل و پربار را از خود می گیرند.

افرادی که در کودکی آزار عاطفی، فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند، معمولاً در بزرگسالی به دیگران اعتماد ندارند. در نتیجه، به عنوان بزرگسالان، نمی توانند روابط بین فردی قوی ایجاد کنند. به این ترتیب، من قویاً توصیه می کنم که هر کسی که در هر مقطعی از زندگی خود ضربه روحی را تجربه کرده است به یک گروه پشتیبانی بپیوندد تا با هر کسی که تجربه مشابهی دارد تماس بگیرد.

نتیجه

در نهایت، تروما بخشی اجتناب ناپذیر از تجربه انسان است. همه ما در مقطعی از زندگی، دیر یا زود حداقل یک رویداد آسیب زا را تجربه می کنیم. به عبارت دیگر، وقوع این رویداد اجتناب ناپذیر است. اگر در طول زندگی خود سعی کنید از رویدادهای آسیب زا فرار کنید، به احتمال زیاد بسیاری از تجربیات شگفت انگیزی را که زندگی ارائه می دهد از دست خواهید داد. خبر خوب این است که می‌توانید از آسیب‌های روحی و جسمی، هرچند در طول زمان، و در بسیاری از موارد با سخت کوشی خود، بهبود پیدا کنید.»

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا