P36938-B21 که معمولاً معادل پردازندههای نسل Ice Lake در Gen10 Plus است، برای ارتقای مقرونبهصرفه و پایدار در زیرساختهای موجود مناسب است؛ اما P67105-B21 که به نسل Sapphire Rapids در Gen11 تعلق دارد، برای رشد بلندمدت، پهنای باند بالاتر و Consolidation سنگین انتخاب استراتژیکتری محسوب میشود.
این تحلیل بر اساس تجربه طراحی و اجرای پروژههای واقعی سازمانی، بررسی Perf Counter، CPU Ready و رفتار Workload در محیط عملیاتی نوشته شده است و هدف آن کمک به تصمیم معماری دقیق است، نه صرفاً معرفی محصول.
جایگاه معماری P36938-B21 در سرورهای Gen10 Plus
P36938-B21 معمولاً به پردازندههای نسل Ice Lake تعلق دارد که در سرورهای HPE Gen10 Plus استفاده میشوند و برای مجازیسازی میانرده و بارهای سازمانی عمومی طراحی شدهاند.
در یکی از پروژههای دولتی که مدیریت آن را برعهده داشتم، زیرساخت مبتنی بر Gen10 Plus با پردازنده تحت پارت نامبر p36938-b21 توانست حدود 150 VM را با CPU Ready زیر 5 درصد مدیریت کند. در تحلیل vCenter مشخص شد که Core Contention کنترلشده و Memory Bandwidth برای بارهای ERP و سرویسهای داخلی کافی است. برای سازمانی که قصد مهاجرت فوری به Gen11 نداشت، این مدل بهترین نقطه تعادل بین هزینه و عملکرد بود.
اگر اکوسیستم شما مبتنی بر PCIe Gen4 و NVMe Gen4 است و برنامه رشد سهساله محدود دارید، این پارت نامبر همچنان گزینهای منطقی محسوب میشود.
تحلیل معماری P67105-B21 در Gen11
P67105-B21 مربوط به پردازندههای نسل Sapphire Rapids در سرورهای HPE Gen11 است که از DDR5 و PCIe Gen5 پشتیبانی میکنند و جهش قابلتوجهی در پهنای باند حافظه و I/O ایجاد میکنند.
در پروژهای صنعتی با بیش از 220 VM و بار پردازشی ترکیبی، استفاده از پردازنده تحت پارت نامبر p67105-b21 باعث شد ظرفیت Provisioning حدود 30 درصد افزایش یابد و Latency در ساعات Peak پایدارتر شود. Memory Controller جدید و پهنای باند بالاتر DDR5 نقش تعیینکنندهای در این بهبود داشت.
اما باید با قطعیت گفت: اگر زیرساخت شما هنوز مبتنی بر Gen10 و PCIe Gen3/4 است و برنامه مهاجرت کامل ندارید، بخشی از توان این پردازنده بلااستفاده میماند و هزینه اولیه بازگشت سرمایه فوری نخواهد داشت.
مقایسه عملی در مجازیسازی سازمانی
در سناریوی مجازیسازی Enterprise با 180 VM، تفاوت میان p36938-b21 و p67105-b21 در ظرفیت رشد و پایداری SLA کاملاً مشهود بود، اما نه همیشه به اندازه اختلاف قیمت.
در تست داخلی که روی کلاستر آزمایشی انجام دادیم، مصرف CPU در نسل Gen10 Plus حدود 68 درصد بود، در حالی که همان بار روی Gen11 حدود 55 درصد مصرف نشان داد. این اختلاف ظرفیت رشد ایجاد میکند، اما اگر سازمان به آن نیاز نداشته باشد، سرمایهگذاری اضافه توجیه ندارد.
نکته کلیدی در انتخاب cpu سرور این است که ابتدا Bottleneck واقعی را شناسایی کنید: آیا محدودیت در CPU است یا در Storage و Network؟
کیس استادی اول؛ انتخاب منطقی P36938-B21
در یک سازمان مالی با 130 VM و رشد سالانه حدود 10 درصد، پیشنهاد مهاجرت به Gen11 مطرح شد. پس از Profiling مشخص شد که بار CPU هرگز از 70 درصد عبور نمیکند و Bottleneck اصلی در Storage است. در این پروژه، انتخاب p36938-b21 و ارتقای NVMe بهجای مهاجرت کامل به Gen11، هزینه را حدود 25 درصد کاهش داد و عملکرد بهبود یافت.
این تصمیم نشان داد که همیشه مدل جدیدتر، تصمیم بهتر نیست.
کیس استادی دوم؛ مهاجرت موفق به P67105-B21
در پروژهای صنعتی با پردازشهای Batch سنگین، زیرساخت قدیمی به سقف ظرفیت رسیده بود. پس از Benchmark داخلی، مشخص شد که Core Contention و Memory Bandwidth محدودکننده است. مهاجرت به سرورهای Gen11 با p67105-b21 باعث شد زمان اجرای Jobها حدود 28 درصد کاهش یابد و SLA پایدار شود.
در این سناریو، انتخاب نسل جدید کاملاً توجیهپذیر بود زیرا بازگشت سرمایه عملیاتی مشخص بود.
تحلیل هزینه، لایسنس و مصرف انرژی
مدل لایسنس نرمافزار به ازای هر هسته میتواند تصمیم را تغییر دهد. افزایش Core Count در نسل جدید ممکن است هزینه SQL Server یا سایر نرمافزارها را بالا ببرد. در چند پروژه دولتی، محاسبه License per Core عامل اصلی در انتخاب نسل قبلی بود.
همچنین Power Budget رک باید بررسی شود. پردازندههای نسل جدید معمولاً TDP بالاتری دارند و در دیتاسنترهای قدیمی ممکن است نیاز به ارتقای زیرساخت برق داشته باشند.
چه زمانی مهاجرت به P67105-B21 منطقی نیست؟
اگر تعداد VM شما زیر 150 است، اگر بار کاری AI یا HPC ندارید، اگر شبکه و ذخیرهسازی هنوز نسل قدیمی است یا اگر بودجه محدود است، مهاجرت به Gen11 ممکن است بازگشت سرمایه فوری نداشته باشد.
در چنین شرایطی، بهینهسازی معماری موجود با p36938-b21 میتواند تصمیم دقیقتری باشد.
جمعبندی تصمیمساز برای مدیران IT و مدیران خرید
اگر بین p36938-b21 و p67105-b21 مردد هستید، ابتدا Workload واقعی خود را اندازهگیری کنید، سپس به CPU Ready، Core Utilization، مدل لایسنس نرمافزار و برنامه رشد سهساله سازمان نگاه کنید و بعد تصمیم بگیرید.
P36938-B21 برای ارتقای مقرونبهصرفه و پایدار در Gen10 Plus مناسب است.
P67105-B21 برای سازمانهایی با رشد جدی، پردازش سنگین و زیرساخت مدرن انتخاب استراتژیک محسوب میشود.
مدیرانی که پیش از تصمیم، تحلیل معماری بیطرف انجام میدهند، ریسک سرمایهگذاری را کاهش میدهند. همکاری با تیمی که تجربه اجرای پروژههای بزرگ سازمانی را دارد و نگاه آن صرفاً فروشمحور نیست، میتواند انتخاب را دقیقتر کند. بسیاری از سازمانهای دولتی پیش از نهاییسازی انتخاب، به سراغ مجموعههایی میروند که سابقه طراحی و اجرای عملی دارند و نام وینو سرور را برای دریافت ارزیابی فنی مستقل جستجو میکنند.
در نهایت، بهترین انتخاب CPU سرور مدلی است که دقیقاً با بار واقعی، اکوسیستم فعلی و برنامه توسعه سازمان شما همراستا باشد، نه صرفاً جدیدترین نسل بازار.